تو را می جستم! همیشه و در همه جا! همیشه در یادم بودی و من بی صبرانه در جستجویت بودم تا شاید بتوانم که اثری از تو بیابم! اما هر وقت که من رسیده بودم تو رفته بودی! تنها خاکستر آتشت به جا مانده بود٬ همان که من را در این سالهای بی پایان زندگی گرم نگه داشته است و نگذاشته که از پا بیفتم!! کمی آرام تر٬ خسته ای با پای های آبله زده دنبالت روان است!
من از عطر گلهای شب بو سرشار می شوم! من از انوار طلایی خورشید لذت می برم. من از غروب های پاییز دلم می گیرد. من از بی تابی های بید بی تاب می شوم. من از ........... و این ها هیچ ارزشی ندارد!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
